Carl Theodor Dreyer'in 1928 tarihli sessiz başyapıtı 'The Passion of Joan of Arc', sinema tarihinin en güçlü ve duygusal yoğunluğu yüksek filmlerinden biri olarak kabul edilir. Film, Fransa'nın ulusal kahramanı Jeanne d'Arc'ın 1431 yılında dinsizlik suçlamasıyla yargılanması ve son saatlerini ele alır. Dreyer, geleneksel tarihi epik anlatımdan uzaklaşarak, Jeanne'ın içsel çilesine ve psikolojik ıstırabına odaklanır, izleyiciyi mahkeme salonunun baskıcı atmosferine çeker.

Filmin kalbi, Maria Falconetti'nin akıllardan çıkmayan, neredeyse metafizik bir yoğunluktaki performansıdır. Falconetti, hiçbir makyaj kullanmadan, yalnızca yüz ifadeleriyle inancı, korkuyu, acıyı ve yüceliği aktarır. Bu oyunculuk, sinema tarihindeki en büyük performanslardan biri olarak anılır. Dreyer'in yakın planlar ve deneysel açılarla dolu çarpıcı görsel dili, Falconetti'nin yüzünü bir tuvale dönüştürerek ruhun portresini çizer.

Film, dini bağnazlık, bireyin otorite karşısındaki duruşu ve inancın bedeli gibi evrensel temaları işler. Sessiz olmasına rağmen, Rudolf Maté'nin görüntü yönetmenliği ve yoğun atmosferi sayesinde diyalog ihtiyacı hissettirmez. Her kare, bir sanat eseri niteliğindedir.
'The Passion of Joan of Arc', sadece bir biyografik drama değil, bir insanlık durumu çalışmasıdır. Sinemanın anlatım gücünün ne kadar derine inebileceğini gösteren bu klasiği Türkçe altyazılı olarak izlemek, sanatın ve tarihin unutulmaz bir deneyimine tanıklık etmek demektir. Görsel şiir olarak nitelendirilen bu film, her sinemaseverin izlemesi gereken zamansız bir şaheserdir.